اندیمشک

اندیمشک

شهر اندیمشک در 150 کیلومتری شمال شرق اهواز و در مسیر تهران- اهواز ، همچنین در مسیر راه آهن جنوب (تهران- خرمشهر)و در بخش جلگه ای و هموار استان خوزستان قرار دارد . اندیمشک با اندمِش نام کهن شهر دزفول و پل بزرگ مجاور آن بود ، که در کنار شهر «لور» و «جندی شاپور» قرار داشته است . همچنین دژی استوار در این نواحی با نام «اندمشن» (گیلگرد)بر پا بوده که به «انوشبرد» شهرت داشته است . برخی مآخذ کهن ، نام آن دژ را «انوش» به معنای فراموش شده آورده اند و این نامگذاری بدان سبب بوده که بر زبان اوردن نام زندانیان و حتی دژ ممنوع بوده است .

اندیمشک

شهر اندیمشک در 150 کیلومتری شمال شرق اهواز و در مسیر تهران- اهواز ، همچنین در مسیر راه آهن جنوب (تهران- خرمشهر)و در بخش جلگه ای و هموار استان خوزستان قرار دارد . اندیمشک با اندمِش نام کهن شهر دزفول و پل بزرگ مجاور آن بود ، که در کنار شهر «لور» و «جندی شاپور» قرار داشته است . همچنین دژی استوار در این نواحی با نام «اندمشن» (گیلگرد)بر پا بوده که به «انوشبرد» شهرت داشته است . برخی مآخذ کهن ، نام آن دژ را «انوش» به معنای فراموش شده آورده اند و این نامگذاری بدان سبب بوده که بر زبان اوردن نام زندانیان و حتی دژ ممنوع بوده است .

صالح خان مکری ، حاکم شوشتر و دزفول ، در سال 1220 ق چند بنا از جمله دژی در نزدیکی شهر کهن لور (تقریباً 18 کیلومتر شمال غربی دزفول) برای سکونت خویش ساخت که به قلعه صالح یا قلعه لور معروف شد و به انضمام حومه آن ، صالح آباد نامیده شد . روستای صالح آباد با اسکان برخی عشایر به تدریج شکل گرفت و در سال 1314 ش اندیمشک نامیده شد . اندیمشک به سبب ایجاد خط آهن در سال 1306 ش و افتتاح آن در سال 1317 ش توسعه یافت و به موجب معاهده ای درر جنگ جهانی دوم ، به محلی برای انتقال نفت به روسیه تبدیل شد . اندیمشک در سال 1335 ش به عنوان مرکز بخش اندیمشک و در سال 1359 ش به عنوان مرکز شهرستان اندیمشک انتخاب شد .

این شهر پس از انقلاب اسلامی ، چندین بار صحنه تظاهرات های گروه های ضد انقلاب بوده ، تا جایی که نیروهای ضد انقلاب در اردیبهشت 1359 در صدد آسیب رساندن به واگن های راه آهن اندیمشک- اهواز بودند که با رشادت نیروهای نهادهای انقلابی ناکام ماند . این شهر که از ابتدای جنگ میزبان رزمندگان برای حضور در مناطق عملیاتی بود ، هجده مسجد و سه حسینیه داشت که از مراکز حمایتی جنگ و محل اعزام نیرو به جبهه بود .

در هفته اول جنگ و با توقف پیشروی ارتش عراق در غرب رودخانه کرخه و پل نادری ، این شهر و جاده اندیمشک- اهواز در تیررس حملات توپخانه ای و موشکی عراق قرار گرفت . معراج شهدای اندیمشک در طول جنگ و به خصوص در عملیات فتح المبین بسیار فعال بود و بیمارستان شهید کلانتری که از سال 1360 به بهداری سپاه پاسداران تحویل داده شده بود ، تا پایان جنگ به مداوای مجروحین جبهه شمالی خوزستان می پرداخت . ایستگاه را آهن اندیمشک نیز که در جنوب غربی شهر قرار دارد ، در طول جنگ بارها مورد حملات هوایی دشمن قرار گرفت که آثار واگن های منهدم شده آن همچنان در این ایستگاه موجود است .

سه راهی دهلران در 15 کیلومتری جنوب غربی اندیمشک که جاده دهلران- دزفول از آن منشعب می شود ، تقاطع منطقه عملیاتی فتح المبین ، محرم ، والفجر مقدماتی و والفجر1 یکی از نقاط مهم دسترسی به شمال غربی خوزستان است . در حملات موشکی و هوایی دشمن در سال 1362 ش بیش از 680 نفر از اهالی این شهر شهید و مجروح شدند و خسارات فراوانی به واحد های مسکونی ، تجاری ، مساجد و مدارس به نحوی که در سنگین ترین این حملات در اسفند ماه 1362 ش 124 نفر به شهادت رسیدند و به 400 واحد مسکونی خساراتی وارد شد . طولانی ترین بمباران تاریخ ایران نیز در 4 آذر ماه 1365 در این منطقه صورت گرفت و شهر اندیمشک ، ایستگاه راه آهن و حومه آن به مدت یک ساعت و 45 دقیقه توسط 54 فروند هواپیما دشمن بمباران شد و بیش از 300 نفر از شهروندان ومسافران شهید و حدود 700 نفر مجروح شدند .

رزمندگان این شهرستان هیچگاه اجازه ندادند دشمن از پل نادری پیش تر بیاید . اکنون در جنوب شرقی شهر اندیمشک و نزدیک میدان بسیج این شهر ، پنج شهید گمنام به خاک سپرده شده اند تا یادگاری از دوران مقاومت در این شهر باشند .


موارد دیگر :

بدون آلبوم